Tini IJpma
Hongerkind op de vloer van de Tjalk van Johannes Klos.

Ik ben één van de evacuees uit Amsterdam, die in Februari 1945 naar Coevorden kwam om de hongerwinter te ontvluchten. Samen met Ida Kraaij werd ik opgevangen door de familie de Boer die een kruideniers winkel hadden in de Frieschestraat op nummer 17.

Volgens zeggen was dit voor mij een goed adres om weer aan te sterken. Ik was naar wat ik later hoorde vel over been. Als meisje van dertien had ik daar geen erg in want ik kwam immers uit Amsterdam waar ieder een er mager uitzag.

Jaren later,toen ik met mijn gezin bij de familie De Boer op bezoek kwam zei Jan de Boer junior:"Wichie, wichie ik ben nooit vergeten hoe jij er uit zag maar het is toch nog goed gekomen zie ik!".

Mijn broer Louis was toen 15 jaar en eigenlijk te oud om met dit transport mee te mogen maar ter compensatie moest hij dan op Rudie Boshuizen letten. Mijn broer kwam met Kees van Veelen in huis bij de familie Menkveld in de Bentheimerstraat. Ben niet helemaal zeker of die straat zo heette (red.klopt). Ze hadden een electriciteits winkel.

Van het transport herinner ik me dat we met een transportboot de SOLI DEO GLORIA van schipper klos over het IJsselmeer gingen wat best een angstige ervaring was, omdat er steeds vliegtuigen heel laag over de boot scheerden dat zullen wel Duitse vliegtuigen geweest zijn. (red.veel waarschijnlijker is dat het geallieerde jagers zijn geweest).

Ik weet niet meer precies naar welke plaats we gevaren zijn, ik dacht Kampen (red:Hasselt) en toen verder met een treintje of trammetje (red:Dedemsvaartse Stoomtram Mij. tram) naar Coevorden. Tijdens die rit moest er een paar keer gestopt worden vanwege luchtalarm en moesten wij onder de banken gaan liggen.

Ik herinner me nog goed de bombardementen, vooral de zware voor de caputulatie (red:28 maart 1945 op het stationsemplacement). We hebben toen uren in de schuilkelder van de familie de Boer gezeten met heel veel mensen en het opeens doodstil werd niemand durfde te geloven dat het echt voorbij was. Daarna de vreugde van de bevrijding hossen door de straten. Zoiets had ik nog nooit meegemaakt!

Het terugtrekken van het Duitse leger! Kilometers lang trokken ze voorbij, een armoedig en verslagen leger. Daarna onze bevrijders, die lekkere chocola heerlijke zeep en sigaretten uitdeelden, die vooral welkom waren bij onze gastgezinnen. Daarna het opbrengen van N.S.B.er die kaal geschoren werden op het marktplein het oppakken van de "Witte Ballon" (red: De Vries) die op een open wagen Coevorden binnen gereden werd.

Allemaal herinneringen aan mijn verblijf in Coevorden tijdens het laatste half jaar van de oorlog, waarop ik toch door de liefdevolle opvang van tante Ali en oom Jan de Boer met plezier en dankbaarheid kan terugkijken. Tini Knol-IJpma